tamam Ar. tam¥m sf. 1. Bütün, tüm: Paranın tamamını verdim. 2. Eksiksiz: Bu kitap tamam değildir. 3. Yanlış ve yalan olmayan, doğru. 4. Tamamlanmış, bitmiş: “Haydi Abbas, vakit tamam / Akşam diyordun işte oldu akşam” -C. S. Tarancı. 5. e. tkz. Evet. 6. ünl. Beğenilmeyen bir iş veya öneri karşısında söylenen bir söz: Tamam, başka işimiz kalmadı da şimdi onunla mı uğraşacağız!
Güncel Türkçe Sözlük
tamam Kusursuz
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
tamam İng. okey BSTS / Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu
Tamam Köken: Ar. Cinsiyet: Kız
Arka arkaya doğan kız çocuğundan sonra erkek çocuk olması dileğiyle konulan bir ad.
Kişi Adları Sözlüğü
