(I) a. Yayvan, genişçe sepet: “İş önlükleri bağlandı, sele denilen hasır sepetlerle tarlaya dalındı.” -O. Kemal.

(II) a. sp. Bisikletin oturulacak yeri.

(III) a. Sere.

Başparmakla işaret parmağı arasındaki uzaklık (el açık durumdayken).

1.Kulpsuz, yayvan çamaşır sepeti. 2.Kulplu sepet. 3.Ekmek sepeti. 4.Kaşık konan küçük sepet. 5.Hasırdan örülmüş düz tabla. 6.Küfe. 7.Arı kovanı.

Harç, çamur taşımaya yarayan dört saplı araç, teskere

Ağ, file.

El gergin durumdayken başparmakla işaretparmağı arasındaki uzaklık.

1. Yufka ekmeği ya da yıkanmış giysi koymaya yarayan yayvan, geniş, kulpsuz sepet. 2. Söğüt dallarından örülen küçük, kulpsuz sepet. 3. Büyük iki kulplu sepet. 4. Ekmek sepeti.

< Far. selle: Söğüt sürgünlerinden örülmüş, leğen tipinde, yayvan sepet (Erzincan Merkez)

Yayvan sepet; çamaşır sepeti. || çamaşır selesi

< Ar. selle: 1. Süt, yoğurt gibi yiyeceklerin üzerine kapatılan söğüt sürgünlerinden örülme sepet. 2. Telden yapılmış yayvan sepet

Kulpsuz sepet

Çiftekerin oturulacak yeri. Yol, yarışlık, erkek, kadın, çocuk ve gezi için ayrı nitelikte, değişiklik ölçü ve biçimde türleri vardır.

1. Yıkanmış buğdayın suyunu çekmesini sağlamak amacıyla kullanılan, çubuk ya da pedaldan yapılma örgü sepet. (Büyükdivan -Çorum) 2. Sergi yerine üzüm taşımakta kullanılan örme sepet. (*Kemalpaşa -İzmir) [selek -1] : (Karaköy *Bozüyük -Bilecik) 3. Kulpsuz, yayvan örgü sepet. (Miri *Fatsa -Ordu; Bölükbaşı *Selim -Kars) 4. Küçük sepet. (Boyalı *Güdül -Ankara) 5. Yapı işlerinde taş taşımak için kullanılan işçilerin taşıdığı araç. (Adalıkuyu *Bozüyük -Bilecik)

Büyük sepet.

bk. sere

Ankara ili, Çubuk ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.