a. müz. Dizem.

Bir dizede, bir notada vurgu, uzunluk veya ses özelliklerinin, durakların düzenli bir biçimde tekrarlanmasından doğan ses uygunluğu, tartım, dizem:§ “Her kelimenin fonetiğini, her mısraın ritmini ifade ettikleri hisse göre değerlendiren bir sesle ezbere söylüyordu.” -Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Gençlik ve Edebiyat Hatıraları, 111. § “Akrobata, dansın ve ritmin çılgınlığı içinde kah örümcek kah yıldız olan...” -Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur, 63. § “Nüzhet’in çaldığı havanın neşeli ritmini duymuyor yalnız melodideki elemi duyuyordum.” -Peyami Safa, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, 77. § “Rehber Mehmet İzmirli olmasına karşın tarih kitaplarından ve broşürlerden öğrendiklerini ezber ritminde canla başla anlatarak müşterisini hoşnut etmeye çalıştı.” -Buket Uzuner, Uzun Beyaz Bulut (Gelibolu), 18.

(Resim, Heykel, Mimarlık) Bir kompozisyonda farklı öğelerin sıra ile ve belli aralıklarla birbirlerini izlemesi. a. bk. uyum.

Bir dizede, bir notada vurgu, uzunluk veya ses özelliklerinin, durakların düzenli bir biçimde tekrarlanmasından doğan ses uyumu.

Belirli bir ses dizisinin belirli bir ölçü içinde düzenlenmesi.