resmî Ar. resm³ sf. (resmi:) 1. Devletin olan, devlete ait, devletle ilgili, özel karşıtı: “Bulunduğumuz yer resmî bir dairenin bürosudur.” -Y. K. Karaosmanoğlu. 2. Devletin öngördüğü yöntemlere uygun olarak yapılan, formel: Resmî muamele. Resmî müracaat. 3. mec. Samimi olmayan, teklifli, ciddi: “Kâmuran hemen hemen resmî tavırla hafifçe eğildi.” -R. N. Güntekin.
Güncel Türkçe Sözlük
resmî görevsel (officiel, öffentlich). ~ sened : görevsel dayanç, görevsel belgit (öffentliche Beurkundung). ~ şekil: görevsel biçim. tasfiye: görevsel arıtım.
BSTS / Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü 1966
Resmî Köken: Ar. Söyleyiş: (resmi:) Cinsiyet: Erkek
1. Devletle ilgili olan. 2. Törenle yapılan. 3. Çok ciddi.
Kişi Adları Sözlüğü
