Atatürk ve TDK
Başkanlarımız
Sözlükler
Yazım Kılavuzu
Yayınlar
TDK Kütüphanesi
TDK Arşivi
Güneş Dil Teorisi Raporu
Türkçe Gönüllüleri
Çalışma Grupları ve Yazı Kurulları
Bilgi Edinme Hakkı
Doğru Yazalım
Söyleşiler
Sormaca
Basından
Konferans Merkezi
Asılar (Afişler)
Çalışmalarımız
Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü
Bilim ve Sanat Terimleri Ana Sözlüğü
Büyük Türkçe Sözlük
Sesli Türkçe Sözlük
Tarama Sözlüğü
Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
 
Büyük Türkçe Sözlük
 

 ç   ğ   ı   ö   ş   ü 

   söz varlığı 


oyuk, -ğu    

a. Oyulmuş, içi boş ve çukur olan yer: “Birbirine karışmış nal oyuklarından gündüz beş on kişilik bir devriyenin geçip gittiği anlaşılıyordu.” -F. R. Atay.

 Güncel Türkçe Sözlük 
oyuk    

Sevinç, mutluluk.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

Şaşkın, ahmak.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

Bostan korkuluğu.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

Bir şeyin yapılmasını önlemek için yapılan yıldırma gösterisi.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

1. Mağara. 2. Dağların üstünden geçen yolları belirten imler, sivri taşlar. 3. Kuytu yer. 4. Küçük taşlardan oluşan küme: Bağın yarısını oyuk kaplıyor.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

1. Bostan korkuluğu. 2. Korku: Bu adamda çok oyuk var.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 
oyuk    

hayal, belge, bostan höyüğü

 Divanü Lügati’t-Türk 
oyuk    

(Oğuz) duvarda ve ağaçta delik

 Divanü Lügati’t-Türk 
oyuk   İng. contour 

Kullanım kolaylığı veya güzel bir görünüm sağlamak amacıyla gitarın gövdesi üzerinde oyulmuş bölümler.

 BSTS / Gitar Terimleri Sözlüğü 
oyuk   İng. cavity, cavition 

1.Metal yüzeylerinin, tuzlu sularda çok şiddetli titreşimler sonucu oluşan mekanik hasarı. 2.Toplam basıncın azalması sonucunda sıvıda yerel çukurların oluşması ve bu çukurların çökmesi sonucu oluşan itici basınçla komşu katı yüzeylerinde gözlenen mekanik hasar.

 BSTS / Kimya Terimleri Sözlüğü (II) 2007
oyuk   İng. cavern 

 BSTS / Madencilik Terimleri Kılavuzu 1979
oyuk   İng. pit 

Oyuklaşma sonucu yüzeyde oluşan

 BSTS / Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü 1972
oyuk, (oyuh)    

1. İnsan veya hayvan şeklini andırır korkuluk. 2. Yol göstermeğe yarayan taş ve benzeri alâmet.

 Tarama Sözlüğü 1971
 
Atatürk Bulvarı Nu. 217, Kavaklıdere, 06680 Ankara Tel: (312) 428 61 00 • Belgegeçer (Faks): (312) 428 52 88 • E-posta: bilgi@tdk.org.tr