koy a. coğ. Denizin, gölün küçük girintiler biçiminde karaya doğru sokulduğu bölümü: “Sandalını Kaşık Adası'nın bir küçük koyuna çekti.” -S. F. Abasıyanık.
Güncel Türkçe Sözlük
koy Koyun : Koylar kuzulamaya başladı.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
koy Mağara.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
koy Köy.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
koy Köy // koylü: köylü
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
koy ( Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
koy elbisenin koynu; kucak
Divanü Lügati’t-Türk
koy derenin koyağı, dibi, düzlüğü
Divanü Lügati’t-Türk
koy koyun, kucak
Divanü Lügati’t-Türk
koy dere; kuytu yer, dip
Divanü Lügati’t-Türk
koy Fr. baie (coğrafya)
BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
koy İng. bay Bir göl veya denizin sığ kısımlarında kara içerisine doğru oluşmuş küçük girintiler, küçük körfez.
BSTS / Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü
koy Koyun
Tarama Sözlüğü 1969
kôy Köy.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
Koy İng. bay Küçük boyutlu körfez, bk. körfez.
BSTS / Coğrafya Terimleri Sözlüğü 1980
