kovan a. 1. Fişeğin kapsül, barut ve kurşun taşıyan yuva bölümü, kapçık: “İşte, etrafa yayılan top kovanları, kırık tüfekler, fişek yığınları...” -H. E. Adıvar. 2. Çoğunlukla toprak veya tahtadan yapılan arı barınağı. 3. hlk. Yayık.
Güncel Türkçe Sözlük
kovan Fr. Ampoule BSTS / Tıp Terimleri Kılavuzu
kovan Yayık.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan Küfe.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan Cinsel sapıklığa uğramış erkek.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan Yivsiz av tüfeği.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan Baltanın sap geçen kısmı.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan 1. Boş fişek. 2. Boşalmış top mermisi.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
kovan Fr. ruche (tarım)
BSTS / Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu 1963
kovan Dgr. bienenhaus BSTS / Tarım Terimleri 1949
