|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
|
| Büyük Türkçe Sözlük |
|
 |
|
| |
izin, -zni Ar. i£n a. 1. Bir şey yapmak için verilen veya alınan özgürlük, müsaade, ruhsat, icazet, mezuniyet: “Viyana'dan döneli bir ay olmuştu ve izni üç hafta sonra bitiyordu.” -H. E. Adıvar. 2. Bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil: Yıllık iznini kullanıyor. Güncel Türkçe Sözlük
izin (< Ar. izn) izin Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
izin Müsaade Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
izin İng. permit BSTS / Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu
izin boşuğ. BSTS / Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü 1966
izin İng. licence, patent 1. Herhangi bir işin ya da tecim işleminin yapılabilmesi için devletçe kişiye ya da tecimsel kuruluşa verilen izin. 2. Yurda mal satma ya da yurttan mal çıkarma izni. BSTS / Tecim, Maliye, Sayışmanlık ve Güvence Terimleri Sözlüğü 1972
| | | | |
|
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
Atatürk Bulvarı Nu. 217, Kavaklıdere, 06680 Ankara Tel: (312) 428 61 00 • Belgegeçer (Faks): (312) 428 52
88 • E-posta: bilgi@tdk.org.tr |
| |
|
