harika Ar. ¬¥ri®a sf. (ha:rika) 1. Yaradılışın ve imkânların üstünde nitelikleriyle insanda hayranlık uyandıran: Türk tarihi harikalarla doludur. 2. mec. Çok büyük bir hayranlık uyandıran, eksiksiz, kusursuz, tam, mükemmel: “Harika fikir doğrusu, kim akıl ettiyse iyi akıl etmiş.” -A. İlhan. 3. ünl. “Güzel” anlamında kullanılan bir söz.
Güncel Türkçe Sözlük
Harika Köken: Ar. Söyleyiş: (ha:rika) Cinsiyet: Kız
Nitelikleriyle hayranlık uyandıran, eksiksiz, kusursuz.
Kişi Adları Sözlüğü