(I) a. 1. Adalet: Haktan ayrılmamalı. 2. Adaletin, hukukun gerektirdiği veya birine ayırdığı şey, kazanç: “Üstelik adli tatil olduğu için hak sahipleri bekleşirler.” -B. Felek. 3. Dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk: Bu davada hak görmüyorum. 4. Verilmiş emekten doğan manevi yetki: Ana hakkı ödenmez. 5. Pay: Makas hakkı. Komşu hakkı. 6. Emek karşılığı ücret. 7. sf. Doğru, gerçek: “Karacaoğlan der ki sözüm haktır.” -Karacaoğlan.

(II) a. esk. 1. Maden, ağaç, taş üzerine elle yazı veya şekil oyma, kazı: Mühür hakki. 2. Kâğıttaki yazıyı kazıma, kazı: Resmî kâğıtlarda hak ve silinti yasaktır.

1. bk. hamak (I). 2. Dilimlenerek kurutulmuş meyve.

1. Nişanlı. 2. Gelin.

Gelin alma töreni.

1. Tahıl ölçeği. 2. Tahıl.

Gelinin babasına verilen armağan.

Bir dönümlük alan.

Olmamış, ham.

Gelin adayı.

(< Ar. hakk) hak

( < Ar. hakk) bk. hakk

Ta, çak, tam.

a. (hâ:k) esk. Toprak.

öz. a. din b. Tanrı: “Hakkıdır Hakk'a tapan milletimin istiklal.” -M. A. Ersoy.