a. (geri'lla, l ince okunur) 1. Düzenli bir orduya karşı küçük birlikler hâlinde çatışan, hafif silahlarla donatılmış topluluk. 2. Bu topluluktan olan kimse. 3. Bağımsız bir biçimde hareket eden çete.

1. Düzensiz çete: § “Bunun için Sırbistan bu yolda bir harbe değil çete muharebesine, muhârebât-ı sagîreye gerillaya tevdî-i âmâl edecektir.” -Sami Paşazade Sezai, Bütün Eserleri 3, 346. § “Kent gerillası olmuş…” -Adalet Ağaoğlu, Bir Düğün Gecesi, 270. § “Benim tezim (gerilla) harbiyle mukavemete devam etmek ve çete savaşları vererek düşmanı yıpratmak ve nihayet usandırmaktı.” -Necip Fazıl Kısakürek, Sultan Vahidüddin, 193. 2. Özellikle bir örgütten güç alan, baltalama eylemlerine girişen birlik: § “…Lübnan’daki Filistin gerillalarını bombalamaktadır.” -Attila İlhan, Batının Deli Gömleği, 387. 3. Bu birlikten olan kimse.