gecekondu a. 1. İmar ve yapı kanunlarına aykırı olarak başkalarına veya kamuya ait arazi veya arsalar üzerinde toprak sahibinin bilgisi ve rızası olmaksızın acele yapılmış konut, kondu: “Gazhane sırtlarındaki gecekondularda oturuyorlar.” -T. Buğra. 2. mec. Acele ile yapılıvermiş, derme çatma yapı.
Güncel Türkçe Sözlük
gecekondu İng. squatter house, shanty Bayındırlık ve yapı kurallarına aykırı olarak, gerçek ya da tüzel, kamusal ve özel kişilerin toprakları üzerine, toprak iyesinin istenç ve bilgisi dışında, onamsız olarak yapılan, barınma gereksinmeleri devletçe ve kent yönetimlerince karşılanamayan yoksul ya da dar gelirli ailelerin yaşadığı barınak türü.
BSTS / Kentbilim Terimleri Sözlüğü 1980
gecekondu Türkiye'de özellikle büyük kentlere göç eden kırsal nüfusun buralarda kamunun ya da özel kişilerin iyeliğindeki toprak parçaları üzerinde kaçak olarak yaptığı, sağlık ve bayındırlık kurallarına uymayan konutlar.
BSTS / Toplumbilim Terimleri 1975