cumhur Ar. cumh°r a. (cumhu:ru) esk. 1. Halk. 2. Topluluk: “Kubben altında bu cumhura bakarken şimdi.” -Y. K. Beyatlı.
Güncel Türkçe Sözlük
cumhur Küçük taneli yabanî üzüm.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
cumhur Topluluk.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü
cumhur Kimi tarikatlarca ilâhiye verilen ad. bk. ilâhi.
BSTS / Yazın Terimleri Sözlüğü 1974
Cumhur Köken: Ar. Cinsiyet: Erkek
Topluluk, kalabalık, halk.
Kişi Adları Sözlüğü
