ceza Ar. cez¥¢ a. (ceza:) 1. Uygunsuz davranışlarda bulunanlara uygulanan üzüntü, sıkıntı, acı verici işlem veya yaptırım: “O, olası ihanetim için cezalardan ceza beğenirken, ben de elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyordum.” -E. Şafak. 2. huk. Suç işleyen bir kimsenin yaşantısına, özgürlüğüne, mallarına, onuruna karşı yasaların öngördüğü yaptırım: “Cezasını tamamlayana kadar tek kişilik bir koğuşta kalmış.” -A. Ümit.
Güncel Türkçe Sözlük
ceza İng. punishment, penalty Suç işleyen bir kimsenin yaşantısına, özgürlüğüne, mallarına, onuruna karşı devletin koyduğu sınırlama.
BSTS / Ceza Yargılama Yöntemi Yasası Terimleri 1972
ceza İng. punishment Suç sayılan bir davranışın yinelenmesini önlemek, bir suçun işlenmesine engel olmak amacıyla bir öğrenci ya da birtakım öğrenciler için alınan tinsel ya da özdeksel önlem.
BSTS / Eğitim Terimleri Sözlüğü 1974
ceza İng. Penalty Kılıçoyunu yönetmeliğindeki kurallara aykırı davranışlarda bulunanlara, yetkililerce uygulanan yasaklama ya da kısıtlama.
BSTS / Kılıçoyunu Terimleri Sözlüğü
ceza İng. punishment Uygun görülmeyen tepki ve davranışları önlemek için uygulanan olumsuz ve acı veren uyaranlar.
BSTS / Ruhbilim Terimleri Sözlüğü 1974
ceza İng. penalty Oyun kurallarına aykırı davranışlara uygulanan yaptırım.
BSTS / Uçantop Terimleri Sözlüğü
ceza İng. Penaliting warning Yumrukoyunu kurallarına aykırı davrandığı için uyarma aldığı halde, bu tür davranışları sürdüren yumruk oyuncusuna verilen kötü not.
BSTS / Yumrukoyunu Terimleri Sözlüğü 1968
cezâ kıyın.
BSTS / Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü 1966
Ceza Osm. Ceza BSTS / Türe Terimleri