a. Tahta, çinko vb. hafif şeylerden yapılmış, temelsiz eğreti yapı: “Tren şehre girerken yerlilerin teneke barakaları görünür.” -O. S. Orhon.

Tahta, çinko gibi hafif şeylerden yapılmış, temelsiz eğreti yapı: § “Sahil, yeşil insanlar, seyirciler, barakalar, her şey geride kaldı.” -Ruşen Eşref Ünaydın, C. XIII, 20. § “baraka. Sundurma, kulübe, dam.” -Ahmet Vefik Paşa, Lehçe-i Osmani. § “Memur boşanan yağmura karşı başında bir şemsiye ile dışardan barakanın kapısını açar.” -Reşat Nuri Güntekin, Eski Şeyler, 228. § “Bir gece barakada kumar oynanır, küfredilir ve şarkı söylenirken, Muhtar bize İstanbul’un son yıllarını anlatıyordu yine.” -Nazım Hikmet Ran, Yeşil Elmalar, 113.

(Mimarlık) Tek katlı, bodrumu olmayan, genellikle çok yoksul, hafif yapımlı konut.