sf. 1. Nicelik, nitelik, güç, süre, sayı bakımından eksik, çok karşıtı: “Heykel konularının parmakla sayılacak kadar az olduğunu ileri sürüyordu.” -B. R. Eyuboğlu. 2. zf. Alışılmış olandan, umulandan veya gerekenden eksik olarak.

İç taraf: Avlunun azına bak.

Ağız, memeliler doğurduktan sonra ilk sağılan koyu süt: Bizim ineğin âzı pek çoktu.

1. Bazı fiillerden önce kullanıldığında olumsuzluk, zorluk bildirir: Bu eve ben bir daha az gelirim. 2. Anlaşılan: Az sen bu işi beğenmedin.

1. Ağız. 2. Deyiş, söyleyiş, ağız: Bu senin âzına benzemiyor.

Ağız

1. Az. 2. Bir müddet için

az

kalkım

kakım, hermelin

uzunlamasına çizik, tırnak yarası

yerde ve deride uzunlamasına olan çizik

kim. esk. Azot elementinin simgesi.