ç ğ ı ö ş ü
tam sözcük 1. ve/veya 2. kelimesi ... başlayan söz varlığı
ç. a. (ahba:bı) 1. Kendisiyle yakın ilişki kurulup sevilen, sayılan kimse: “Ben yeni tanıdım ama, kızın eski ahbapları imişler!” -O. C. Kaygılı. 2. ünl. tkz. Samimiyet, içtenlik bildiren bir seslenme sözü: Baksana ahbap!
(< Ar. ahbâb) ahbap
Ahbap, dost