sf. (a:di:) 1. Değersiz, kötü, sıradan, hiçbir özelliği olmayan: “Sonra redingot devri geldi ve redingot içinden yarı uşak, yarı kapı kulu, riyakâr, adi bir nesil türedi.” -Y. K. Karaosmanoğlu. 2. mec. Aşağılık, alçak: “Bunlar çok adi ve fena insanlardı.” -R. N. Güntekin. 3. mec. Bayağı: “Büyük bir nefretle bu adi yalanı reddederim.” -A. H. Çelebi.

Haydi

Eğdi

bayağı. ~ kefalet : bayağı boyunluluk. ~ şirket : bayağı ortaklık.